پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۱

دوشینه شبم بود شبیه یلدا

آن مونس غم‌گسار نآمد عمدا

شب تا به سحر ز دیده دُر می‌سفتم

می‌گفتم رب لاتذرنی فردا

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۳گر باد پریر خود نرگس بفراخت
  2. رباعی شمارۀ ۴آتش بوزید و جامهٔ شوم بسوخت
  3. رباعی شمارۀ ۵باد آمد و گل بر سر مِی‌خواران ریخت
  4. رباعی شمارۀ ۶لاله چو پریر آتش شور انگیخت
  5. رباعی شمارۀ ۷چون دلبر من به نزد فصّاد نشست
  6. رباعی شمارۀ ۸در مرو پریر لاله آتش انگیخت
  7. رباعی شمارۀ ۹هر لحظه غمی به مستمندی رسدت
  8. رباعی شمارۀ ۱۰خط بین که فلک بر رخ دل‌خواه نبشت
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.