پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۳

گر باد پریر خود نرگس بفراخت

دی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت

امروز کشید خنجر سوسن از آب

فردا سپر از آتش گل خواهد ساخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۵باد آمد و گل بر سر مِی‌خواران ریخت
  2. رباعی شمارۀ ۶لاله چو پریر آتش شور انگیخت
  3. رباعی شمارۀ ۷چون دلبر من به نزد فصّاد نشست
  4. رباعی شمارۀ ۸در مرو پریر لاله آتش انگیخت
  5. رباعی شمارۀ ۹هر لحظه غمی به مستمندی رسدت
  6. رباعی شمارۀ ۱۰خط بین که فلک بر رخ دل‌خواه نبشت
  7. رباعی شمارۀ ۱۱هنگام صبوح گر بت حورسرشت
  8. رباعی شمارۀ ۱۲با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.