فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ مولای همه علیست مولای خدا
- شمارهٔ ۲ نبود، به جز از علی کسی مرد خدا
- شمارهٔ ۳ گویند «وفایی» که علی نیست خدا
- شمارهٔ ۴ مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست
- شمارهٔ ۵ این رتبه علی را، ز علی اعلاست
- شمارهٔ ۶ هرکس که بمیرد اهل یا، نا اهل است
- شمارهٔ ۷ در باغ جهان میل تماشایم نیست
- شمارهٔ ۸ این دختر رز، که مادرش انگور است
- شمارهٔ ۹ این دختر رز، چه شوخ و شنگ آمده است
- شمارهٔ ۱۰ در آرزوی جرعه ی می جانم سوخت
- شمارهٔ ۱۱ گفتی که به وقت مردن آیم به سرت
- شمارهٔ ۱۲ زهّاد، به دخت رز، ببندند نکاح
- شمارهٔ ۱۳ بر دوش پیمبر چو علی بالا، شد
- شمارهٔ ۱۴ کس کو که توان علی به عینین بیند
- شمارهٔ ۱۵ در خلقت مرتضی به هنگام وجود
- شمارهٔ ۱۶ گر بنده گنه ز رحمتت بیش کند
- شمارهٔ ۱۷ کس صرفه ز سودای قیامت نبرد
- شمارهٔ ۱۸ در گلشن عمر ما بهاری نبود
- شمارهٔ ۱۹ زاهد که ز کوی معنی آواره شود
- شمارهٔ ۲۰ این قوم که نام زهد بر خود بستند
- شمارهٔ ۲۱ یک جرعه ی می اگر، دهندم چه شود
- شمارهٔ ۲۲ در کعبه ی گل باغ جنان خواهی دید
- شمارهٔ ۲۳ از چیست که سنّیان تعلّل دارند
- شمارهٔ ۲۴ از علم بود عمل «وفایی» منظور
- شمارهٔ ۲۵ عشّاق ز عشقت همه در سوز و گداز
- شمارهٔ ۲۶ کو دختر رز، که تا دل و دین دهمش
- شمارهٔ ۲۷ گر، دوست خداست گو همه دشمن باش
- شمارهٔ ۲۸ از حُبّ علی نمی توان شد منفک
- شمارهٔ ۲۹ تا گشت رضای او رضای من و دل
- شمارهٔ ۳۰ من جز، بر قومِ باده نوشان نروم
- شمارهٔ ۳۱ جنّت به بها، نمی‌دهی می‌دانم
- شمارهٔ ۳۲ بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم
- شمارهٔ ۳۳ در بندگی خدای خود مأمورم
- شمارهٔ ۳۴ در معنی حرف بایدت پی بردن
- شمارهٔ ۳۵ نبود، به جز از مهر علی در دل من
- شمارهٔ ۳۶ با موی سفید آمدم و روی سیاه
- شمارهٔ ۳۷ دل بسته «وفایی» به تولاّی علی
- شمارهٔ ۳۸ شک نیست «وفایی» که خدا نیست علی
- شمارهٔ ۳۹ یک سر، داری هزار، سودا در وی
- شمارهٔ ۴۰ می نوش که تا، زندهٔ جاوید شوی
متن اشعار به نقل از گنجور.