شمارهٔ ۲۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۴از علم بود عمل «وفایی» منظور
2. شمارهٔ ۲۵عشّاق ز عشقت همه در سوز و گداز
3. شمارهٔ ۲۶کو دختر رز، که تا دل و دین دهمش
4. شمارهٔ ۲۷گر، دوست خداست گو همه دشمن باش
5. شمارهٔ ۲۸از حُبّ علی نمی توان شد منفک
6. شمارهٔ ۲۹تا گشت رضای او رضای من و دل
7. شمارهٔ ۳۰من جز، بر قومِ باده نوشان نروم
8. شمارهٔ ۳۱جنّت به بها، نمی‌دهی می‌دانم