پرش به محتوای اصلی
وفایی شوشتری وفایی شوشتری

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

از چیست که سنّیان تعلّل دارند

در دوستی علی تزلزل دارند

قومی به خدایی اش تأمّل نکنند

ایشان به خلافتش تأمّل دارند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵عشّاق ز عشقت همه در سوز و گداز
  2. شمارهٔ ۲۶کو دختر رز، که تا دل و دین دهمش
  3. شمارهٔ ۲۷گر، دوست خداست گو همه دشمن باش
  4. شمارهٔ ۲۸از حُبّ علی نمی توان شد منفک
  5. شمارهٔ ۲۹تا گشت رضای او رضای من و دل
  6. شمارهٔ ۳۰من جز، بر قومِ باده نوشان نروم
  7. شمارهٔ ۳۱جنّت به بها، نمی‌دهی می‌دانم
  8. شمارهٔ ۳۲بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم
همه‌ی رباعیات ←

وفایی شوشتری درباره‌ی وفایی شوشتری

ملا فتح‌الله وفایی شوشتری (زادهٔ ۱۲۰۸ شمسی در شوشتر، درگذشتهٔ ۱۳۰۳ شمسی در نجف) شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه می‌زیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ شمسی به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.