وفایی شوشتری
شمارهٔ ۲۵
عشّاق ز عشقت همه در سوز و گداز
زهّاد ز شوقت همه در وجد و نیاز
دارم منِ محروم به حسرت چشمی
از دور، که مانده است بر، روی تو باز
وفایی شوشتری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۷گر، دوست خداست گو همه دشمن باش
- شمارهٔ ۲۸از حُبّ علی نمی توان شد منفک
- شمارهٔ ۲۹تا گشت رضای او رضای من و دل
- شمارهٔ ۳۰من جز، بر قومِ باده نوشان نروم
- شمارهٔ ۳۱جنّت به بها، نمی‌دهی می‌دانم
- شمارهٔ ۳۲بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم
- شمارهٔ ۳۳در بندگی خدای خود مأمورم
- شمارهٔ ۳۴در معنی حرف بایدت پی بردن
درباره‌ی وفایی شوشتری
ملا فتح‌الله وفایی شوشتری (زادهٔ ۱۲۰۸ شمسی در شوشتر، درگذشتهٔ ۱۳۰۳ شمسی در نجف) شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه می‌زیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ شمسی به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.