وفایی شوشتری
شمارهٔ ۳۴
در معنی حرف بایدت پی بردن
با مهر ده و دو مه «وفایی» مردن
آبی که تغیر شد، به اوصاف ثلاث
گر آب حیات است نباید خوردن
وفایی شوشتری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۶با موی سفید آمدم و روی سیاه
- شمارهٔ ۳۷دل بسته «وفایی» به تولاّی علی
- شمارهٔ ۳۸شک نیست «وفایی» که خدا نیست علی
- شمارهٔ ۳۹یک سر، داری هزار، سودا در وی
- شمارهٔ ۴۰می نوش که تا، زندهٔ جاوید شوی
درباره‌ی وفایی شوشتری
ملا فتح‌الله وفایی شوشتری (زادهٔ ۱۲۰۸ شمسی در شوشتر، درگذشتهٔ ۱۳۰۳ شمسی در نجف) شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه می‌زیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ شمسی به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.