پرش به محتوای اصلی
وفایی شوشتری وفایی شوشتری

رباعیات

شمارهٔ ۳۳

در بندگی خدای خود مأمورم

با آنکه هوای نفس را، مقهورم

گویند که مجبور نئی مختاری

بالله که در اختیار هم مجبورم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵نبود، به جز از مهر علی در دل من
  2. شمارهٔ ۳۶با موی سفید آمدم و روی سیاه
  3. شمارهٔ ۳۷دل بسته «وفایی» به تولاّی علی
  4. شمارهٔ ۳۸شک نیست «وفایی» که خدا نیست علی
  5. شمارهٔ ۳۹یک سر، داری هزار، سودا در وی
  6. شمارهٔ ۴۰می نوش که تا، زندهٔ جاوید شوی
همه‌ی رباعیات ←

وفایی شوشتری درباره‌ی وفایی شوشتری

ملا فتح‌الله وفایی شوشتری (زادهٔ ۱۲۰۸ شمسی در شوشتر، درگذشتهٔ ۱۳۰۳ شمسی در نجف) شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه می‌زیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ شمسی به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.