پرش به محتوای اصلی
وفایی شوشتری وفایی شوشتری

رباعیات

شمارهٔ ۲۱

یک جرعه ی می اگر، دهندم چه شود

آسوده اگر، زغم کنندم چه شود

رندان به یکی ساغر می گر بکنند

فارغ ز خیال چون و چندم چه شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳از چیست که سنّیان تعلّل دارند
  2. شمارهٔ ۲۴از علم بود عمل «وفایی» منظور
  3. شمارهٔ ۲۵عشّاق ز عشقت همه در سوز و گداز
  4. شمارهٔ ۲۶کو دختر رز، که تا دل و دین دهمش
  5. شمارهٔ ۲۷گر، دوست خداست گو همه دشمن باش
  6. شمارهٔ ۲۸از حُبّ علی نمی توان شد منفک
  7. شمارهٔ ۲۹تا گشت رضای او رضای من و دل
  8. شمارهٔ ۳۰من جز، بر قومِ باده نوشان نروم
همه‌ی رباعیات ←

وفایی شوشتری درباره‌ی وفایی شوشتری

ملا فتح‌الله وفایی شوشتری (زادهٔ ۱۲۰۸ شمسی در شوشتر، درگذشتهٔ ۱۳۰۳ شمسی در نجف) شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه می‌زیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ شمسی به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.