پرش به محتوای اصلی
وفایی شوشتری وفایی شوشتری

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

این قوم که نام زهد بر خود بستند

از زهد ریایی دل ما را خستند

زنهار، فریبشان «وفایی» نخوری

کاین قوم به ابلیس لعین همدستند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲در کعبه ی گل باغ جنان خواهی دید
  2. شمارهٔ ۲۳از چیست که سنّیان تعلّل دارند
  3. شمارهٔ ۲۴از علم بود عمل «وفایی» منظور
  4. شمارهٔ ۲۵عشّاق ز عشقت همه در سوز و گداز
  5. شمارهٔ ۲۶کو دختر رز، که تا دل و دین دهمش
  6. شمارهٔ ۲۷گر، دوست خداست گو همه دشمن باش
  7. شمارهٔ ۲۸از حُبّ علی نمی توان شد منفک
  8. شمارهٔ ۲۹تا گشت رضای او رضای من و دل
همه‌ی رباعیات ←

وفایی شوشتری درباره‌ی وفایی شوشتری

ملا فتح‌الله وفایی شوشتری (زادهٔ ۱۲۰۸ شمسی در شوشتر، درگذشتهٔ ۱۳۰۳ شمسی در نجف) شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه می‌زیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ شمسی به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.