شمارهٔ ۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۶هرکس که بمیرد اهل یا، نا اهل است
2. شمارهٔ ۷در باغ جهان میل تماشایم نیست
3. شمارهٔ ۸این دختر رز، که مادرش انگور است
4. شمارهٔ ۹این دختر رز، چه شوخ و شنگ آمده است
5. شمارهٔ ۱۰در آرزوی جرعه ی می جانم سوخت
6. شمارهٔ ۱۱گفتی که به وقت مردن آیم به سرت
7. شمارهٔ ۱۲زهّاد، به دخت رز، ببندند نکاح
8. شمارهٔ ۱۳بر دوش پیمبر چو علی بالا، شد