پرش به محتوای اصلی
وفایی شوشتری وفایی شوشتری

رباعیات

شمارهٔ ۱۴

کس کو که توان علی به عینین بیند

با این عینین امام کونین بیند

چشمی چون چشم مصطفی حق بین کو

تا آنکه علی به قاب قوسین بیند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶گر بنده گنه ز رحمتت بیش کند
  2. شمارهٔ ۱۷کس صرفه ز سودای قیامت نبرد
  3. شمارهٔ ۱۸در گلشن عمر ما بهاری نبود
  4. شمارهٔ ۱۹زاهد که ز کوی معنی آواره شود
  5. شمارهٔ ۲۰این قوم که نام زهد بر خود بستند
  6. شمارهٔ ۲۱یک جرعه ی می اگر، دهندم چه شود
  7. شمارهٔ ۲۲در کعبه ی گل باغ جنان خواهی دید
  8. شمارهٔ ۲۳از چیست که سنّیان تعلّل دارند
همه‌ی رباعیات ←

وفایی شوشتری درباره‌ی وفایی شوشتری

ملا فتح‌الله وفایی شوشتری (زادهٔ ۱۲۰۸ شمسی در شوشتر، درگذشتهٔ ۱۳۰۳ شمسی در نجف) شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه می‌زیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ شمسی به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.