پرش به محتوای اصلی
وفایی شوشتری وفایی شوشتری

رباعیات

شمارهٔ ۱

مولای همه علیست مولای خدا

او هم روی خداست هم رای خدا

گر، می بود خدای را همتایی

من می گفتم علیست همتای خدا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳گویند «وفایی» که علی نیست خدا
  2. شمارهٔ ۴مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست
  3. شمارهٔ ۵این رتبه علی را، ز علی اعلاست
  4. شمارهٔ ۶هرکس که بمیرد اهل یا، نا اهل است
  5. شمارهٔ ۷در باغ جهان میل تماشایم نیست
  6. شمارهٔ ۸این دختر رز، که مادرش انگور است
  7. شمارهٔ ۹این دختر رز، چه شوخ و شنگ آمده است
  8. شمارهٔ ۱۰در آرزوی جرعه ی می جانم سوخت
همه‌ی رباعیات ←

وفایی شوشتری درباره‌ی وفایی شوشتری

ملا فتح‌الله وفایی شوشتری (زادهٔ ۱۲۰۸ شمسی در شوشتر، درگذشتهٔ ۱۳۰۳ شمسی در نجف) شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه می‌زیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ شمسی به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.