پرش به محتوای اصلی
مولانا

مولانا

غزلیات

۳,۲۳۰ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۲۰۴۱ پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن
  2. غزل شمارهٔ ۲۰۴۲ ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن
  3. غزل شمارهٔ ۲۰۴۳ دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن
  4. غزل شمارهٔ ۲۰۴۴ جانا بیار باده و بختم بلند کن
  5. غزل شمارهٔ ۲۰۴۵ تو آب روشنی تو در این آب گل مکن
  6. غزل شمارهٔ ۲۰۴۶ مستی و عاشقی و جوانی و جنس این
  7. غزل شمارهٔ ۲۰۴۷ می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن
  8. غزل شمارهٔ ۲۰۴۸ آن کیست ای خدای؟ که از این دام ِ خامُشان
  9. غزل شمارهٔ ۲۰۴۹ ای دم به دم مصور جان از درون تن
  10. غزل شمارهٔ ۲۰۵۰ جانا بیار باده و بختم تمام کن
  11. غزل شمارهٔ ۲۰۵۱ می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی مکن
  12. غزل شمارهٔ ۲۰۵۲ ای آنک از میانه کران می‌کنی مکن
  13. غزل شمارهٔ ۲۰۵۳ با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
  14. غزل شمارهٔ ۲۰۵۴ بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن
  15. غزل شمارهٔ ۲۰۵۵ مست شدی عاقبت آمدی اندر میان
  16. غزل شمارهٔ ۲۰۵۶ خواجه غلط کرده‌ای در روشِ یار من
  17. غزل شمارهٔ ۲۰۵۷ یار شو و یار بین دل شو و دلدار بین
  18. غزل شمارهٔ ۲۰۵۸ با رُخِ چون مشعله بر دَرِ ما کیست آن
  19. غزل شمارهٔ ۲۰۵۹ گفت لَبَم ناگهان نامِ گل و گلسِتان
  20. غزل شمارهٔ ۲۰۶۰ یک غزل آغاز کن بر صفتِ حاضران
  21. غزل شمارهٔ ۲۰۶۱ بوسه بده خویش را ای صنم سیمتن
  22. غزل شمارهٔ ۲۰۶۲ سیر نشد چشم و دل از نظر شاه من
  23. غزل شمارهٔ ۲۰۶۳ ای رخ خندان تو مایه صد گلستان
  24. غزل شمارهٔ ۲۰۶۴ باز فروریخت عشق از در و دیوار من
  25. غزل شمارهٔ ۲۰۶۵ باز درآمد ز راه فتنه برانگیز من
  26. غزل شمارهٔ ۲۰۶۶ باز برآمد ز کوه خسرو شیرین من
  27. غزل شمارهٔ ۲۰۶۷ ای هوس عشق تو کرده جهان را زبون
  28. غزل شمارهٔ ۲۰۶۸ باز شکستند خلق سلسله یا مسلمین
  29. غزل شمارهٔ ۲۰۶۹ بیش مکن همچنان خانه درآ همچنین
  30. غزل شمارهٔ ۲۰۷۰ یا تو ترش کرده رو! مایه ده شکّران
  31. غزل شمارهٔ ۲۰۷۱ هر چه کنی تو کرده من دان
  32. غزل شمارهٔ ۲۰۷۲ جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان
  33. غزل شمارهٔ ۲۰۷۳ دلا تو شهد منه در دهان رنجوران
  34. غزل شمارهٔ ۲۰۷۴ مکن مکن که روا نیست بی‌گنه کشتن
  35. غزل شمارهٔ ۲۰۷۵ توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن
  36. غزل شمارهٔ ۲۰۷۶ به جان تو که از این دلشده کرانه مکن
  37. غزل شمارهٔ ۲۰۷۷ به من نگر به دو رخسار زعفرانی من
  38. غزل شمارهٔ ۲۰۷۸ چهار روز ببودم به پیش تو مهمان
  39. غزل شمارهٔ ۲۰۷۹ مقام ناز نداری برو تو ناز مکن
  40. غزل شمارهٔ ۲۰۸۰ چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این
  41. غزل شمارهٔ ۲۰۸۱ نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان
  42. غزل شمارهٔ ۲۰۸۲ برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن
  43. غزل شمارهٔ ۲۰۸۳ اگر سزای لب تو نبود گفته من
  44. غزل شمارهٔ ۲۰۸۴ بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دین
  45. غزل شمارهٔ ۲۰۸۵ به صلح آمد آن ترک تند عربده کن
  46. غزل شمارهٔ ۲۰۸۶ من کجا بودم عجب بی‌تو این چندین زمان
  47. غزل شمارهٔ ۲۰۸۷ بگویم مثالی از این عشق سوزان
  48. غزل شمارهٔ ۲۰۸۸ ببردی دلم را بدادی به زاغان
  49. غزل شمارهٔ ۲۰۸۹ تنت زین جهان است و دل زان جهان
  50. غزل شمارهٔ ۲۰۹۰ به پیش آر سغراق گلگون من
  51. غزل شمارهٔ ۲۰۹۱ ای هفت دریا گوهر عطا کن
  52. غزل شمارهٔ ۲۰۹۲ آن دلبر من آمد بر من
  53. غزل شمارهٔ ۲۰۹۳ تازه شد از او باغ و بر من
  54. غزل شمارهٔ ۲۰۹۴ یک قوصره پر دارم ز سخن
  55. غزل شمارهٔ ۲۰۹۵ با من صنما دل یک دله کن
  56. غزل شمارهٔ ۲۰۹۶ گر تنگ بدی این سینه من
  57. غزل شمارهٔ ۲۰۹۷ چون دل جانا بنشین بنشین
  58. غزل شمارهٔ ۲۰۹۸ شب محنت که بد طبیب و تو افکار یاد کن
  59. غزل شمارهٔ ۲۰۹۹ چند نظاره جهان کردن
  60. غزل شمارهٔ ۲۱۰۰ چند بوسه وظیفه تعیین کن

متن اشعار به نقل از گنجور.