پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۷۰

یا تو ترش کرده رو! مایه ده شکّران

تنگ شکر می‌کشد تا بنهد در میان

سرکه فروشان هلا! سرکه بریزید زود

تا که عسل پر کند آن شهِ شکّرلبان

سرکهٔ نه ساله را بهر خدا را بریز

چونک بریزی بیا تا دهمت من نشان

طوطی جان تو را سرکه نوا کی دهد؟!

بلبل مست تو را شرط بود گلستان

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۰۷۲جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان
  2. غزل شمارهٔ ۲۰۷۳دلا تو شهد منه در دهان رنجوران
  3. غزل شمارهٔ ۲۰۷۴مکن مکن که روا نیست بی‌گنه کشتن
  4. غزل شمارهٔ ۲۰۷۵توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن
  5. غزل شمارهٔ ۲۰۷۶به جان تو که از این دلشده کرانه مکن
  6. غزل شمارهٔ ۲۰۷۷به من نگر به دو رخسار زعفرانی من
  7. غزل شمارهٔ ۲۰۷۸چهار روز ببودم به پیش تو مهمان
  8. غزل شمارهٔ ۲۰۷۹مقام ناز نداری برو تو ناز مکن
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.