پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان

رباعیات

۳۹۹ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۶۱ در فرقت آن کس که تن و جان تو اوست
  2. شمارهٔ ۶۲ از چرخ چو بر تو مهر فرزندی نیست
  3. شمارهٔ ۶۳ از حصن بلند دوزخ سرد مراست
  4. شمارهٔ ۶۴ خوی تو چو رخسار نکوی تو نکوست
  5. شمارهٔ ۶۵ آنی که زمان زمان مرا عشق تو بوست
  6. شمارهٔ ۶۶ تا من سر آن روی چو مه خواهم داشت
  7. شمارهٔ ۶۷ ای بازوی دولت آستینت ظفرست
  8. شمارهٔ ۶۸ آن بت که هوای او بداندیش منست
  9. شمارهٔ ۶۹ جویان وصال تو جدا از جانست
  10. شمارهٔ ۷۰ هر چند گنهکار است آخر علوی است
  11. شمارهٔ ۷۱ این طالع من یارب و این اختر چیست
  12. شمارهٔ ۷۲ تا تن به غم هجر تو نابود شده است
  13. شمارهٔ ۷۳ گر دورم از آن روی جهان آرایت
  14. شمارهٔ ۷۴ اشک من و رخسار تو همرنگ شده است
  15. شمارهٔ ۷۵ بادام دو چشم تو دلم زار بخست
  16. شمارهٔ ۷۶ گر شاه به من چو شیر دندان خایست
  17. شمارهٔ ۷۷ بر چرخ فتاده نور ایران ملکست
  18. شمارهٔ ۷۸ امروز جهان بهار از ایران ملکست
  19. شمارهٔ ۷۹ با من چو زمانه تیر در شست گرفت
  20. شمارهٔ ۸۰ آنی شاها که جز سخا کیش تو نیست
  21. شمارهٔ ۸۱ در بأس چو طاهر علی آهن نیست
  22. شمارهٔ ۸۲ تا بار غمت نهاده بر محمل ماست
  23. شمارهٔ ۸۳ هر جای که عشوه ایست پرورده توست
  24. شمارهٔ ۸۴ در شعر مرا نیک و بد چرخ یکی است
  25. شمارهٔ ۸۵ ای صدر جهان ناصر تو یزدان باد
  26. شمارهٔ ۸۶ آرام ز خویشتن جدا خواهم کرد
  27. شمارهٔ ۸۷ زین پس اگرم ضعیف تن خواهد بود
  28. شمارهٔ ۸۸ جان و دل و دین دست فراهم کردند
  29. شمارهٔ ۸۹ گیتی و فلک به کشتن من یارند
  30. شمارهٔ ۹۰ باز این تن مستمند زندانی شد
  31. شمارهٔ ۹۱ چون چرخ زهر چه بود درویشم کرد
  32. شمارهٔ ۹۲ در محنت شو خوش و مکن نعمت یاد
  33. شمارهٔ ۹۳ احسان خداوند به من بنده رسید
  34. شمارهٔ ۹۴ گر تو به سفر شدی نگارا شاید
  35. شمارهٔ ۹۵ از مال فلک برهنه چون شیرم کرد
  36. شمارهٔ ۹۶ چون بند تو بنده را همی پند بود
  37. شمارهٔ ۹۷ گر صبر کنم عمر همی باد شود
  38. شمارهٔ ۹۸ گر باد هوای کوی سرایت سپرد
  39. شمارهٔ ۹۹ تا این دل من تو را خریدار آمد
  40. شمارهٔ ۱۰۰ تا دل به هوای تو گرفتار آمد
  41. شمارهٔ ۱۰۱ سودای تو آتش دلم افزون کرد
  42. شمارهٔ ۱۰۲ کارم همه جز مهر تو دلجوی نبود
  43. شمارهٔ ۱۰۳ امّید وصال چون مرا بفریبد
  44. شمارهٔ ۱۰۴ هر مرد که لاف زد شدش مردی باد
  45. شمارهٔ ۱۰۵ ای دیده کشد همی ز بی خوابی درد
  46. شمارهٔ ۱۰۶ مونس همه شب خیال دلجوی تو بود
  47. شمارهٔ ۱۰۷ از باغ طرب گشت گل وصل پدید
  48. شمارهٔ ۱۰۸ با من در مهر گرم چون آتش بود
  49. شمارهٔ ۱۰۹ چون باره فتح تو به میدان تازد
  50. شمارهٔ ۱۱۰ بر عارض نو مشک همی افزاید
  51. شمارهٔ ۱۱۱ آنی که ز کبر ما نپسندی مهد
  52. شمارهٔ ۱۱۲ در بند تو ای شاه ملکشه باید
  53. شمارهٔ ۱۱۳ دل بیش کشد رنج چو دلبر دو شود
  54. شمارهٔ ۱۱۴ دوشم چو شب از بنفشه رویی ننمود
  55. شمارهٔ ۱۱۵ چون غنچه رهی راز تو در دل دارد
  56. شمارهٔ ۱۱۶ گوشم ز تو نشنود بتا جز همه سرد
  57. شمارهٔ ۱۱۷ تیری که بزد چرخ مرا پنهان زد
  58. شمارهٔ ۱۱۸ ای شاه جهان جهان شد از داد تو شاد
  59. شمارهٔ ۱۱۹ ای شاه شبانگاه تو شبگیر شود
  60. شمارهٔ ۱۲۰ تا چرخ مرا به چنگ عشق تو سپرد

متن اشعار به نقل از گنجور.