پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۷۳

گر دورم از آن روی جهان آرایت

پیچان شده ام چو زلف عنبر سایت

گر بینم باز روی روح افزایت

چون پای برنجن اوفتم در پایت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۵بادام دو چشم تو دلم زار بخست
  2. شمارهٔ ۷۶گر شاه به من چو شیر دندان خایست
  3. شمارهٔ ۷۷بر چرخ فتاده نور ایران ملکست
  4. شمارهٔ ۷۸امروز جهان بهار از ایران ملکست
  5. شمارهٔ ۷۹با من چو زمانه تیر در شست گرفت
  6. شمارهٔ ۸۰آنی شاها که جز سخا کیش تو نیست
  7. شمارهٔ ۸۱در بأس چو طاهر علی آهن نیست
  8. شمارهٔ ۸۲تا بار غمت نهاده بر محمل ماست
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.