پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۷۶

گر شاه به من چو شیر دندان خایست

بر پیل نهند آنچه مرا بر بایست

در دوزخم و همچو بهشتم جایست

کانجا باشم که پادشه را رایست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۸امروز جهان بهار از ایران ملکست
  2. شمارهٔ ۷۹با من چو زمانه تیر در شست گرفت
  3. شمارهٔ ۸۰آنی شاها که جز سخا کیش تو نیست
  4. شمارهٔ ۸۱در بأس چو طاهر علی آهن نیست
  5. شمارهٔ ۸۲تا بار غمت نهاده بر محمل ماست
  6. شمارهٔ ۸۳هر جای که عشوه ایست پرورده توست
  7. شمارهٔ ۸۴در شعر مرا نیک و بد چرخ یکی است
  8. شمارهٔ ۸۵ای صدر جهان ناصر تو یزدان باد
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.