پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۳

دل بیش کشد رنج چو دلبر دو شود

سر گردد رنجور چو افسر دو شود

مستی آرد باده چو ساغر دو شود

گردد کده ویراه چو کدیور دو شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۵چون غنچه رهی راز تو در دل دارد
  2. شمارهٔ ۱۱۶گوشم ز تو نشنود بتا جز همه سرد
  3. شمارهٔ ۱۱۷تیری که بزد چرخ مرا پنهان زد
  4. شمارهٔ ۱۱۸ای شاه جهان جهان شد از داد تو شاد
  5. شمارهٔ ۱۱۹ای شاه شبانگاه تو شبگیر شود
  6. شمارهٔ ۱۲۰تا چرخ مرا به چنگ عشق تو سپرد
  7. شمارهٔ ۱۲۱هنگام گل ار به باغ بلبل نبود
  8. شمارهٔ ۱۲۲هر گه که فلک دل مرا ریش کند
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.