پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۶

گوشم ز تو نشنود بتا جز همه سرد

دل بهره نیافت از تو جز محنت و درد

با این همه اندوه نمی باید خورد

چو خورد و چه پوشید کجا رفت و چه کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۸ای شاه جهان جهان شد از داد تو شاد
  2. شمارهٔ ۱۱۹ای شاه شبانگاه تو شبگیر شود
  3. شمارهٔ ۱۲۰تا چرخ مرا به چنگ عشق تو سپرد
  4. شمارهٔ ۱۲۱هنگام گل ار به باغ بلبل نبود
  5. شمارهٔ ۱۲۲هر گه که فلک دل مرا ریش کند
  6. شمارهٔ ۱۲۳گردون همه در بند گرانم دارد
  7. شمارهٔ ۱۲۴شاها ملکا همه ثناگوی تواند
  8. شمارهٔ ۱۲۵گردون شرف و جاه در انگشت تو دید
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.