پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۲

هر گه که فلک دل مرا ریش کند

تنها فکند مرا و فرویش کند

در سمج کند مرا و در پیش کند

پس هر ساعت عذاب من بیش کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۴شاها ملکا همه ثناگوی تواند
  2. شمارهٔ ۱۲۵گردون شرف و جاه در انگشت تو دید
  3. شمارهٔ ۱۲۶شاها ملکا جهان به فرمان تو باد
  4. شمارهٔ ۱۲۷آنی که جهانی ز تو سامان گیرد
  5. شمارهٔ ۱۲۸بورشد رشید کز فلک ماه آورد
  6. شمارهٔ ۱۲۹آن کوه گذار آهوی دشت نورد
  7. شمارهٔ ۱۳۰چون موج سیاه روی هامون گیرد
  8. شمارهٔ ۱۳۱خاک از رخم ار برو نهم زرد شود
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.