پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۹۳

احسان خداوند به من بنده رسید

بر شاخ امید من بر و برگ دمید

والله که من از جاه تو آن خواهم دید

کآن نوع کس از خلق نه گفت و نه شنید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۵از مال فلک برهنه چون شیرم کرد
  2. شمارهٔ ۹۶چون بند تو بنده را همی پند بود
  3. شمارهٔ ۹۷گر صبر کنم عمر همی باد شود
  4. شمارهٔ ۹۸گر باد هوای کوی سرایت سپرد
  5. شمارهٔ ۹۹تا این دل من تو را خریدار آمد
  6. شمارهٔ ۱۰۰تا دل به هوای تو گرفتار آمد
  7. شمارهٔ ۱۰۱سودای تو آتش دلم افزون کرد
  8. شمارهٔ ۱۰۲کارم همه جز مهر تو دلجوی نبود
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.