پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۹۶

چون بند تو بنده را همی پند بود

دربند تو بنده تو خرسند بود

لیکن پایش چه در خور بند بود

ور نیز بود غایت آن چند بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۸گر باد هوای کوی سرایت سپرد
  2. شمارهٔ ۹۹تا این دل من تو را خریدار آمد
  3. شمارهٔ ۱۰۰تا دل به هوای تو گرفتار آمد
  4. شمارهٔ ۱۰۱سودای تو آتش دلم افزون کرد
  5. شمارهٔ ۱۰۲کارم همه جز مهر تو دلجوی نبود
  6. شمارهٔ ۱۰۳امّید وصال چون مرا بفریبد
  7. شمارهٔ ۱۰۴هر مرد که لاف زد شدش مردی باد
  8. شمارهٔ ۱۰۵ای دیده کشد همی ز بی خوابی درد
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.