پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۵

ای دیده کشد همی ز بی خوابی درد

از بس که ز هجر تیر پرتابی خورد

این روی مرا که بود چون آبی زرد

آغشته به خون تمام عنایی کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷از باغ طرب گشت گل وصل پدید
  2. شمارهٔ ۱۰۸با من در مهر گرم چون آتش بود
  3. شمارهٔ ۱۰۹چون باره فتح تو به میدان تازد
  4. شمارهٔ ۱۱۰بر عارض نو مشک همی افزاید
  5. شمارهٔ ۱۱۱آنی که ز کبر ما نپسندی مهد
  6. شمارهٔ ۱۱۲در بند تو ای شاه ملکشه باید
  7. شمارهٔ ۱۱۳دل بیش کشد رنج چو دلبر دو شود
  8. شمارهٔ ۱۱۴دوشم چو شب از بنفشه رویی ننمود
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.