پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۶۳

از حصن بلند دوزخ سرد مراست

با خون دو دیده چهره زرد مراست

صد یار عزیز ناجوانمرد مراست

کس را چه غمست کاین همه درد مراست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۵آنی که زمان زمان مرا عشق تو بوست
  2. شمارهٔ ۶۶تا من سر آن روی چو مه خواهم داشت
  3. شمارهٔ ۶۷ای بازوی دولت آستینت ظفرست
  4. شمارهٔ ۶۸آن بت که هوای او بداندیش منست
  5. شمارهٔ ۶۹جویان وصال تو جدا از جانست
  6. شمارهٔ ۷۰هر چند گنهکار است آخر علوی است
  7. شمارهٔ ۷۱این طالع من یارب و این اختر چیست
  8. شمارهٔ ۷۲تا تن به غم هجر تو نابود شده است
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.