پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۷۰

هر چند گنهکار است آخر علوی است

فرزند پیمبر است و از آل علی است

زنهار شها که بیش از این مازارش

زیرا که به روز حشر خصمانش قوی است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۲تا تن به غم هجر تو نابود شده است
  2. شمارهٔ ۷۳گر دورم از آن روی جهان آرایت
  3. شمارهٔ ۷۴اشک من و رخسار تو همرنگ شده است
  4. شمارهٔ ۷۵بادام دو چشم تو دلم زار بخست
  5. شمارهٔ ۷۶گر شاه به من چو شیر دندان خایست
  6. شمارهٔ ۷۷بر چرخ فتاده نور ایران ملکست
  7. شمارهٔ ۷۸امروز جهان بهار از ایران ملکست
  8. شمارهٔ ۷۹با من چو زمانه تیر در شست گرفت
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.