فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - امیر خسرو در قرآن السعدین شرح می‌دهد که چون سلطان به «خان جهان» اقطاع «اوده»را عطا کرد ، وی با «خان جهان» در انجا ماند با علم فتح دران راه دور
- شمارهٔ ۲ - مگر آرزوی دیدن ما در و دوستان و خویشان او را باز به دهلی آورد: من ز پی شرم خداوند خویش
- شمارهٔ ۳ - سلطان کیقباد، گر چه جوان عشرت پسند و عیاش بود مگر از فهم شعر بی بهره نبود وامیر خسرو را صله داد و مکلف به نظم آوردن شرح دیدار او سال پیش بین پسر و پدر (کیقباد و ناصرالدین محمود) نمود، زیرا امیر خسرو خود گواه آن وقایع بود که، آن زمان سبب استحکام بعد دو روزی که رسیدم ز راه
- شمارهٔ ۴ - اینک شاعر بیان می کند که چسان قران السعدین را به نظم آورد: از درشه با همه شرمندگی
- شمارهٔ ۵ - چنان به‌نظر می‌رسد که آن سلطان عشرت‌طلب و هر‌دم‌خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل‌انگیزی گماشته است، خرسند بود: گرچه شد از بهر چنین نامه‌ای
- شمارهٔ ۶ - از اینجاست که از مدح کردن اظهار بیزاری و از اهل زمانه گله می‌کند گرمی دل نیست چو حاصل مرا
- شمارهٔ ۷ - (امیر خسرو ، درطی زندگی دور و دراز خویش باین توبه که در نزدیکی چهل سالگی کرده پابند نمی‌ماند، چنانکه دربیان سرگذشت او خواندیم ) با این هم، امیر خسرو آرزوی واثق داشته تا در قران السعدین تازگی‌های ادبی بیارد: چند گهم بود به دل این خیال
- شمارهٔ ۸ - عزم وی ، بر ایجاد گری ، درین ابیات شرح یافته : آنچه زسر جوش دل نقشبند
- شمارهٔ ۹ - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است: آن که شناسندهٔ این گوهرست
- شمارهٔ ۱۰ - گر چه در پایان سرودن این اشعار بخود چنین خطاب کرده بود: لیک اگر پند من آری به گوش
- شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنوی‌های خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را می‌ستاید: ور هوس مثنویات در دل است
- شمارهٔ ۱۲ - استاد دیگر، سعدی را نیز می‌ستاید: ور غزلت یاد جوانی دهد
- شمارهٔ ۱۳ - (در پی این فهرست منظوم ابیات گزیده‌ای را از حمد، مناجات، نعت و معراج می‌آریم که محسنات معنوی عمده دارد) حمد: حمد خداوند سرایم نخست
- شمارهٔ ۱۴ - مناجات من که به حکم تو درین کارگاه
- شمارهٔ ۱۵ - نعت پیش رو کوکبه انبیاء
- شمارهٔ ۱۶ - معراج رفته و باز آمده در یک زمان
- شمارهٔ ۱۷ - (حرکت ناصرالدین از لکهنو تی بنگال به سرزمین بیهار): یافت خبر خسرو مشرق پناه
- شمارهٔ ۱۸ - (شرح حال پسری کیقبا دهلی): شه به چنین وقت برآهنگ می
- شمارهٔ ۱۹ - (در اثر حدوث وقایع دیگر حرکت سپاه چند هفته به تاخیرافتاد، تاآنکه سپا بسوی منزل اول ، یعنی تلیت و افغان پور عازم شد ) در وسط ماه ربیع نخست
- شمارهٔ ۲۰ - پیام پدر کز پدر اول برسانش سلام
- شمارهٔ ۲۱ - جواب پسر گفت به حاجب که بشه باز پوی
- شمارهٔ ۲۲ - پیام پدر ای سر از آئین وفا تافته !
- شمارهٔ ۲۳ - جواب پسر داد جوابی ادب آمیخته
- شمارهٔ ۲۴ - پیام پدر ای ز نسب گشته سزای سریر
- شمارهٔ ۲۵ - جواب پسر ای شه مشرق شده چون آفتاب
- شمارهٔ ۲۶ - (ناصرالدین محمود فرزند کهتر خود کیکاوس را با تحایف فرستاد) پادشه شرق، که آن مژده یافت
- شمارهٔ ۲۷ - (کیقباد از دیدن برادر خود کیکاوس شادمان شد) شاه به رویش چو نظر کرد چست
- شمارهٔ ۲۸ - ملاقات پدر و پسر لحظهٔ قران السعدین روز چو آخر شد و گرما گذشت
- شمارهٔ ۲۹ - (اندرز پدر به پسر) چون به سخن رفت بسی داوری
- شمارهٔ ۳۰ - (وداع پدر و پسر ) شب چو وداع مه و سیاره کرد
- شمارهٔ ۳۱ - (بازگشتن کیقباد بسوی دهلی ) کرد چو ره در سرطان آفتاب
- شمارهٔ ۳۲ - ( رسیدن کیقباد به دهلی ) رخش طلب کرد شه کام گار
- شمارهٔ ۳۳ - صفت دهلی حضرت دهلی کنف دین و داد
- شمارهٔ ۳۴ - صفت مسجد جامع مسجد جامع که ز فیض اله
- شمارهٔ ۳۵ - صفت مناره شکل مناره چو ستونی ز سنگ
- شمارهٔ ۳۶ - صفت حوض در کمر سنگ میان دو کوه
- شمارهٔ ۳۷ - صفت مردم شهر مردم او جمله فرشته سرشت
- شمارهٔ ۳۸ - در صفت موسم گرمای هند خانه چو خورشید به جوزا گرفت
- شمارهٔ ۳۹ - در وصف کشتی هندی ساخته از حکمت کار آگهان
- شمارهٔ ۴۰ - در صفت باران موسمی هند کرد چو ره در سرطان آفتاب
- شمارهٔ ۴۱ - در وصف پیل جنگی هندی پیل چو کوهی که بود بی‌سکون
- شمارهٔ ۴۲ - صفت طعام هندی گرم‌ترین کارگزاران خوان
- شمارهٔ ۴۳ - در وصف جویدن «پان در هند» بیره تنبول که صد برگ بست
- شمارهٔ ۴۴ - صفت زنان مطربهٔ هندی شد زن مطرب به نوا پروری
- شمارهٔ ۴۵ - نمونهٔ کامل صنایع لفظی و معنوی در اشعار قران السعدین ایجاز گر چه پدر بر سر تختش کشید
- شمارهٔ ۴۶ - تشبیه و تمثیل لشکر اسلام که آنجا رسید
- شمارهٔ ۴۷ - تخیل جوهری شام به سودا گری
- شمارهٔ ۴۸ - صبح چون دل شب حاملهٔ مهر گشت
- شمارهٔ ۴۹ - دیگر صنایع بدیعی: مستی او مایهٔ هشیاریش
- شمارهٔ ۵۰ - عکس و تبدیل چرخ نداند در و دیوار کس
- شمارهٔ ۵۱ - حسن تعلیل جانب سایه شده مردم روان
- شمارهٔ ۵۲ - لف و نشر آب در از تاج و قبا و کمر
- شمارهٔ ۵۳ - جمع تفریق تقسیم تیغ خوش و تیغ زبان ناخوش است
- شمارهٔ ۵۴ - تجرید خسرو من! بگذر از بن گفتگوی
- شمارهٔ ۵۵ - تجنیس باش به کامم که به کام توام
- شمارهٔ ۵۶ - قلب تا به سریر عرب آن جم نشست
- شمارهٔ ۵۷ - اشتقاق و شبه اشتقاق دیده که نادیدهٔ دیدار تست
- شمارهٔ ۵۸ - سیاق الاعداد پنج طرف چتر چو مهر سپهر
- شمارهٔ ۵۹ - مراعات النظیر آهوی مشکین و سرش باد شاخ
- شمارهٔ ۶۰ - ردالعجز علی الصدر عود قماری که همی داد دود
متن اشعار به نقل از گنجور.