پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

مثنویات

شمارهٔ ۳۲ - ( رسیدن کیقباد به دهلی )

رخش طلب کرد شه کام گار

شد بگهٔ چاشت به دولت سوار

از روش پیل کران تا کران

سر به سر اندام زمین شد گران

صف سیاه از علم سرخ و زرد

نسخهٔ دیباچهٔ نوروز کرد

شه به ته چتر سیه می چمید

اول شب صبح دوم می‌دمید

شاه به دروازهٔ دولت شتافت

داد به دروازه گشادی که یافت

نغمهٔ مطرب زگلوگاه ساز

گوش نیوشنده همی کرد باز

ماه وشان چرخ زنان پای کوب

گشته به مو از ره شه خاکروب

بس که فشاندند ز هر سو نثار

فرش زمین شد ز در شاهوار

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۳۴ - صفت مسجد جامعمسجد جامع که ز فیض اله
  2. شمارهٔ ۳۵ - صفت منارهشکل مناره چو ستونی ز سنگ
  3. شمارهٔ ۳۶ - صفت حوضدر کمر سنگ میان دو کوه
  4. شمارهٔ ۳۷ - صفت مردم شهرمردم او جمله فرشته سرشت
  5. شمارهٔ ۳۸ - در صفت موسم گرمای هندخانه چو خورشید به جوزا گرفت
  6. شمارهٔ ۳۹ - در وصف کشتی هندیساخته از حکمت کار آگهان
  7. شمارهٔ ۴۰ - در صفت باران موسمی هندکرد چو ره در سرطان آفتاب
  8. شمارهٔ ۴۱ - در وصف پیل جنگی هندیپیل چو کوهی که بود بی‌سکون
همه‌ی مثنویات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.