پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

مثنویات

شمارهٔ ۳۷ - صفت مردم شهر

مردم او جمله فرشته سرشت

خوش دل و خوش خوی چو اهل بهشت

هر چه ز صنعت به همه عالم است

هست در ایشان و زیادت هم است

بیشتراز علم و ادب بهره مند

اهل سخن خود که شمارد که چند

هر طرفی سحر بیانی نوست

ریزهٔ چین کمتر شان خسروست

پنج هزار از ملک نامدار

لشکر شان بیشتر از صد هزار

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۳۹ - در وصف کشتی هندیساخته از حکمت کار آگهان
  2. شمارهٔ ۴۰ - در صفت باران موسمی هندکرد چو ره در سرطان آفتاب
  3. شمارهٔ ۴۱ - در وصف پیل جنگی هندیپیل چو کوهی که بود بی‌سکون
  4. شمارهٔ ۴۲ - صفت طعام هندیگرم‌ترین کارگزاران خوان
  5. شمارهٔ ۴۳ - در وصف جویدن «پان در هند»بیره تنبول که صد برگ بست
  6. شمارهٔ ۴۴ - صفت زنان مطربهٔ هندیشد زن مطرب به نوا پروری
  7. شمارهٔ ۴۵ - نمونهٔ کامل صنایع لفظی و معنوی در اشعار قران السعدین ایجازگر چه پدر بر سر تختش کشید
  8. شمارهٔ ۴۶ - تشبیه و تمثیللشکر اسلام که آنجا رسید
همه‌ی مثنویات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.