پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

مثنویات

شمارهٔ ۹ - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است:

آن که شناسندهٔ این گوهرست

گر همه نفرین کندم در خورست

وان که به تقلید نشست اندر این

نشنوم، ار خود کندم آفرین !

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو‌، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنوی‌های خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را می‌ستاید:ور هوس مثنوی‌ات در دل است
  2. شمارهٔ ۱۲ - استاد دیگر، سعدی را نیز می‌ستاید:ور غزلت یاد جوانی دهد
  3. شمارهٔ ۱۳ - (در پی این فهرست منظوم ابیات گزیده‌ای را از حمد، مناجات، نعت و معراج می‌آریم که محسنات معنوی عمده دارد) حمد:حمد خداوند سرایم نخست
  4. شمارهٔ ۱۴ - مناجاتمن که به حکم تو درین کارگاه
  5. شمارهٔ ۱۵ - نعتپیش رو کوکبه انبیاء
  6. شمارهٔ ۱۶ - معراجرفته و باز آمده در یک زمان
  7. شمارهٔ ۱۷ - (حرکت ناصرالدین از لکهنو تی بنگال به سرزمین بیهار):یافت خبر خسرو مشرق پناه
  8. شمارهٔ ۱۸ - (شرح حال پسری کیقبا دهلی):شه به چنین وقت برآهنگ می
همه‌ی مثنویات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.