فهرست اشعار
- شمارهٔ ٣٠١ سکه‌ای کاندر سخن فردوسی طوسی نشاند
- شمارهٔ ٣٠٢ شکرها واجب که نفس سرکش بدخوی را
- شمارهٔ ٣٠٣ شادی هر که کدخدای شود
- شمارهٔ ٣٠۴ شبی بلطف ز پیر خرد بپرسیدم
- شمارهٔ ٣٠۵ شهریار جهان طغایتمور
- شمارهٔ ٣٠۶ شاها کمینه بنده میمون جناب تو
- شمارهٔ ٣٠٧ شهریارا بدان خدای که او
- شمارهٔ ٣٠٨ شنیده ام که در ایام بعد هر بندی
- شمارهٔ ٣٠٩ صبر در کارها چه نیک و چه بد
- شمارهٔ ٣١٠ ضیاء دولت و دین ایکه ما در ارکان
- شمارهٔ ٣١١ طالع من ببین که از پی آب
- شمارهٔ ٣١٢ طالعی بس عجبست ابن یمین را که مدام
- شمارهٔ ٣١٣ طمع مدار که راه صلاح گیرد پیش
- شمارهٔ ٣١۴ ظالمی را خانه غارت کرد روزی کافری
- شمارهٔ ٣١۵ عقل گویدم از عالم وحدت مگذر
- شمارهٔ ٣١۶ عوانرا آشنا مشمر تو روزی
- شمارهٔ ٣١٧ عید نو کائینه دلها ز زنگ غم زدود
- شمارهٔ ٣١٨ هر که را داد نعمتی ایزد
- شمارهٔ ٣١٩ کریم زاده چو مفلس شود در او پیوند
- شمارهٔ ٣٢٠ غیاث دولت و دین آنکه طوطی جانرا
- شمارهٔ ٣٢١ غلام همت آنم که همچو باد سحر
- شمارهٔ ٣٢٢ غم فرزند خوردن از جهل است
- شمارهٔ ٣٢٣ فلک آنست که یکروز بپایان نبرد
- شمارهٔ ٣٢۴ فریاد از اینجهان که خردمند را ازو
- شمارهٔ ٣٢۵ قصه پر غصه بر درگاه خاتون جهان
- شمارهٔ ٣٢۶ که داند که در وحدت و انزوا
- شمارهٔ ٣٢٧ کسی کو خموش است و پشمینه پوش
- شمارهٔ ٣٢٨ کار چون سخت گشت بر بنده
- شمارهٔ ٣٢٩ کی تواند بود بی وجه معاش
- شمارهٔ ٣٣٠ گر ز من اقران بثروت فایق اند
- شمارهٔ ٣٣١ گروهی جوانان نوخاسته
- شمارهٔ ٣٣٢ گردون دون بتهمت فضل و هنر مرا
- شمارهٔ ٣٣٣ گر چه دور فلک سفله نوازم همه عمر
- شمارهٔ ٣٣۴ گر سیم و زری بقرض یابی
- شمارهٔ ٣٣۵ گرم بدست فتد ساقی سمن ساقی
- شمارهٔ ٣٣۶ کسیکه اهل خرد باشد آن سزد از وی
- شمارهٔ ٣٣٧ کنجی که در او گنجش اغیار نباشد
- شمارهٔ ٣٣٨ گفتند که صحبت بزرگان
- شمارهٔ ٣٣٩ گر پرسدت کسی که بر آتش چه افکنند
- شمارهٔ ٣۴٠ گر نبندی کمر بخدمت خود
- شمارهٔ ٣۴١ کسی بمدح و ثنای برادران عزیز
- شمارهٔ ٣۴٢ گفتیم بکوشش بتوان یافت در آفاق
- شمارهٔ ٣۴٣ گر کریمی به دولتی برسد
- شمارهٔ ٣۴۴ گر تو یادم کنی و ور نکنی
- شمارهٔ ٣۴۵ گرم گردون گردان چند روزی
- شمارهٔ ٣۴۶ گر کم به درت آیم معذور همی دارم
- شمارهٔ ٣۴٧ گر بمثقال ذره ئی بد و نیک
- شمارهٔ ٣۴٨ گر چه فرزندان جسمانی سه چارم هست لیک
- شمارهٔ ٣۴٩ مرا دو یار جهاندیده و دو همزادند
- شمارهٔ ٣۵٠ مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش
- شمارهٔ ٣۵١ من ابن یمینم که چون طبع من
- شمارهٔ ٣۵٢ مرا دوستی کو که با دشمنم
- شمارهٔ ٣۵٣ منه بر جهان دل که معشوق تست
- شمارهٔ ٣۵۴ مرد باید بهر کجا باشد
- شمارهٔ ٣۵۵ مرد فرزانه کز قضا ترسد
- شمارهٔ ٣۵۶ محیط و مرکز افضال زین ملت و دین
- شمارهٔ ٣۵٧ مکن هرگز ستم بر زیر دستان
- شمارهٔ ٣۵٨ مرد باید که در جهان خود را
- شمارهٔ ٣۵٩ مرا از هر چه در عالم هنر هست
- شمارهٔ ٣۶٠ مرد آزاده به گیتی نکند میل دو چیز
متن اشعار به نقل از گنجور.