پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٣٧

کنجی که در او گنجش اغیار نباشد

کس از تو و بر تو ز کس آزار نباشد

رودی و سرودی و حریفی دو سه یکدل

باید که عدد بیشتر از چار نباشد

نردی و کتابی و شرابی و ربابی

شرطست که ساقی بجز از یار نباشد

عقلست که تمییز کند نیک و بد از هم

او نیز در این کار بانکار نباشد

وانکس که بود منکر اینکار که گفتم

از عالم ارواح خبر دار نباشد

این دولت اگر دست دهد ابن یمین را

با هیچکسش در دو جهان کار نباشد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٣٩گر پرسدت کسی که بر آتش چه افکنند
  2. شمارهٔ ٣۴٠گر نبندی کمر بخدمت خود
  3. شمارهٔ ٣۴١کسی بمدح و ثنای برادران عزیز
  4. شمارهٔ ٣۴٢گفتیم بکوشش بتوان یافت در آفاق
  5. شمارهٔ ٣۴٣گر کریمی به دولتی برسد
  6. شمارهٔ ٣۴۴گر تو یادم کنی و ور نکنی
  7. شمارهٔ ٣۴۵گرم گردون گردان چند روزی
  8. شمارهٔ ٣۴۶گر کم به درت آیم معذور همی دارم
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.