پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٣٠

گر ز من اقران بثروت فایق اند

گو همی باشید و بادا بر زیاد

من هنر میجستم ایشان سیم و زر

شکر ایزد داد هر یک را مراد

من گرفتم سر بسر کان زراند

پیش من هستند همچون کان جماد

نیست با ایشان عنادی در دلم

خود مسیحا کی کند با خر عناد

قافیه هر چند خواهد گشت ذال

سهل باشد تیزشان بر ریش باد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٣٢گردون دون بتهمت فضل و هنر مرا
  2. شمارهٔ ٣٣٣گر چه دور فلک سفله نوازم همه عمر
  3. شمارهٔ ٣٣۴گر سیم و زری بقرض یابی
  4. شمارهٔ ٣٣۵گرم بدست فتد ساقی سمن ساقی
  5. شمارهٔ ٣٣۶کسیکه اهل خرد باشد آن سزد از وی
  6. شمارهٔ ٣٣٧کنجی که در او گنجش اغیار نباشد
  7. شمارهٔ ٣٣٨گفتند که صحبت بزرگان
  8. شمارهٔ ٣٣٩گر پرسدت کسی که بر آتش چه افکنند
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.