پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٢٩

کی تواند بود بی وجه معاش

هر که اندر عالم هستی بود

لیکن از ساقی می افزون خواستن

نزد هشیاران ز بد مستی بود

با کفاف روزگار ایدل بساز

کز خوشی گر بگذری کستی بود

کفه میزان تهی باشد بلند

وانکه پر بارست در پستی بود

نی شکر دارد از آن در بند ماند

سرو آزاد از تهی دستی بود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٣١گروهی جوانان نوخاسته
  2. شمارهٔ ٣٣٢گردون دون بتهمت فضل و هنر مرا
  3. شمارهٔ ٣٣٣گر چه دور فلک سفله نوازم همه عمر
  4. شمارهٔ ٣٣۴گر سیم و زری بقرض یابی
  5. شمارهٔ ٣٣۵گرم بدست فتد ساقی سمن ساقی
  6. شمارهٔ ٣٣۶کسیکه اهل خرد باشد آن سزد از وی
  7. شمارهٔ ٣٣٧کنجی که در او گنجش اغیار نباشد
  8. شمارهٔ ٣٣٨گفتند که صحبت بزرگان
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.