ابن یمین
شمارهٔ ٣٢٢
غم فرزند خوردن از جهل است
که خدا این و آنش می ندهد
کردگاری که آفرید او را
میتواند که جانش می ندهد
از کمال و کرم چو جانش داد
نکند آنکه نانش می ندهد
ابن یمین
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ٣٢۴فریاد از اینجهان که خردمند را ازو
- شمارهٔ ٣٢۵قصه پر غصه بر درگاه خاتون جهان
- شمارهٔ ٣٢۶که داند که در وحدت و انزوا
- شمارهٔ ٣٢٧کسی کو خموش است و پشمینه پوش
- شمارهٔ ٣٢٨کار چون سخت گشت بر بنده
- شمارهٔ ٣٢٩کی تواند بود بی وجه معاش
- شمارهٔ ٣٣٠گر ز من اقران بثروت فایق اند
- شمارهٔ ٣٣١گروهی جوانان نوخاسته
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.