پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٢۵

قصه پر غصه بر درگاه خاتون جهان

عرضه دارم گر ز راه مکرمت اصغا کند

میکند گردون دون با من ستم بیموجبی

عدلت آخر چون روا دارد که او اینها کند

هر زمان آرد محصل نسخه ئی کابن یمین

مبلغی چندین ادا در وجه مولانا کند

وجه جستن چون بر اینمنوال دید ابن یمین

گشت واجب آنکه بر رأی منیر آنها کند

کاین رهی وجه معیشت چون نمی‌یابد بجهد

وجه این نوع حوالت از کجا پیدا کند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٢٧کسی کو خموش است و پشمینه پوش
  2. شمارهٔ ٣٢٨کار چون سخت گشت بر بنده
  3. شمارهٔ ٣٢٩کی تواند بود بی وجه معاش
  4. شمارهٔ ٣٣٠گر ز من اقران بثروت فایق اند
  5. شمارهٔ ٣٣١گروهی جوانان نوخاسته
  6. شمارهٔ ٣٣٢گردون دون بتهمت فضل و هنر مرا
  7. شمارهٔ ٣٣٣گر چه دور فلک سفله نوازم همه عمر
  8. شمارهٔ ٣٣۴گر سیم و زری بقرض یابی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.