پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣۵٢

مرا دوستی کو که با دشمنم

بگوید که این نکته میدار یاد

که گر دادت اقبال دور فلک

ور ادبار ازو بهره ما فتاد

سپاس از خدای جهان آفرین

که هر شام آمد پس از بامداد

از ادباد و اقبال ما و شما

سپهر برین داد روزی بباد

چو خواهد گذشتن همان و همین

چرا غم خورم من چه باشی تو شاد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣۵۴مرد باید بهر کجا باشد
  2. شمارهٔ ٣۵۵مرد فرزانه کز قضا ترسد
  3. شمارهٔ ٣۵۶محیط و مرکز افضال زین ملت و دین
  4. شمارهٔ ٣۵٧مکن هرگز ستم بر زیر دستان
  5. شمارهٔ ٣۵٨مرد باید که در جهان خود را
  6. شمارهٔ ٣۵٩مرا از هر چه در عالم هنر هست
  7. شمارهٔ ٣۶٠مرد آزاده به گیتی نکند میل دو چیز
  8. شمارهٔ ٣۶١مراست صد هنر و نیست زر بدین عیبم
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.