پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٠٣

شادی هر که کدخدای شود

چند روزی چو عهد گل باشد

بعد از آن آنعزیز آزاده

بنده وش در مضیق ذل باشد

نتواند بهیچ سوی گریخت

گر چه داننده سبل باشد

ز آنکه بر پای و گردنش دائم

از زن و مهر بنده و غل باشد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٠۵شهریار جهان طغایتمور
  2. شمارهٔ ٣٠۶شاها کمینه بنده میمون جناب تو
  3. شمارهٔ ٣٠٧شهریارا بدان خدای که او
  4. شمارهٔ ٣٠٨شنیده ام که در ایام بعد هر بندی
  5. شمارهٔ ٣٠٩صبر در کارها چه نیک و چه بد
  6. شمارهٔ ٣١٠ضیاء دولت و دین ایکه ما در ارکان
  7. شمارهٔ ٣١١طالع من ببین که از پی آب
  8. شمارهٔ ٣١٢طالعی بس عجبست ابن یمین را که مدام
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.