پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣١٨

هر که را داد نعمتی ایزد

او ازو نی چشاند و نه چشد

ملک الموت را بقا بادا

تا ز قهرش بیکنفس باشد

وانکه آنرا بسان جان دارد

بستاند بدیگری بخشد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٢٠غیاث دولت و دین آنکه طوطی جانرا
  2. شمارهٔ ٣٢١غلام همت آنم که همچو باد سحر
  3. شمارهٔ ٣٢٢غم فرزند خوردن از جهل است
  4. شمارهٔ ٣٢٣فلک آنست که یکروز بپایان نبرد
  5. شمارهٔ ٣٢۴فریاد از اینجهان که خردمند را ازو
  6. شمارهٔ ٣٢۵قصه پر غصه بر درگاه خاتون جهان
  7. شمارهٔ ٣٢۶که داند که در وحدت و انزوا
  8. شمارهٔ ٣٢٧کسی کو خموش است و پشمینه پوش
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.