پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی

اهلی شیرازی

رباعیات

۶۳۲ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۶۱ من پیرم اگر کشته شوم از ستمت
  2. شمارهٔ ۶۲ در ملک جهان حیات جاوید یکیست
  3. شمارهٔ ۶۳ عمریست که میرود دل اندر ره دوست
  4. شمارهٔ ۶۴ بی بختم و دست و دل ز اندیشه تهیست
  5. شمارهٔ ۶۵ ای برهمن آن عارض چون لاله پرست
  6. شمارهٔ ۶۶ می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشت
  7. شمارهٔ ۶۷ سامان دل از بی سر و سامانی ماست
  8. شمارهٔ ۶۸ در نزد حکیم مس هم از جنس طلاست
  9. شمارهٔ ۶۹ در دیده عقل عاشقی سوختن است
  10. شمارهٔ ۷۰ عشق آب حیات و خضر فرح فالست
  11. شمارهٔ ۷۱ هر چند که صیت شعرم « ظ » آفاق شنفت
  12. شمارهٔ ۷۲ عشق است که آرزوی جان همه اوست
  13. شمارهٔ ۷۳ آن شاهد شوخ بین که نغزی عجبست
  14. شمارهٔ ۷۴ پروانه صفت سوز دلم پنهان است
  15. شمارهٔ ۷۵ سبز شکرین که نیشکر بندهٔ اوست
  16. شمارهٔ ۷۶ ای گل که رخ ترا صفایی عجبست
  17. شمارهٔ ۷۷ ای غایت هر هنر که در آدم هست
  18. شمارهٔ ۷۸ آن غمزده ام که زهر غم نوش منست
  19. شمارهٔ ۷۹ ای آنکه در تو قبله اهل وفاست
  20. شمارهٔ ۸۰ عمرست شبی که با حریف طربیست
  21. شمارهٔ ۸۱ در وادی عشق کز صفت بیرونست
  22. شمارهٔ ۸۲ گردون طبق از بلندی همت بست
  23. شمارهٔ ۸۳ آنکس که ز حسن او جلوه گرست
  24. شمارهٔ ۸۴ آن بت که خراب او سامریست
  25. شمارهٔ ۸۵ آنی که دم مسیح یارت شده است
  26. شمارهٔ ۸۶ بیمارم و هر کس که ببالین منست
  27. شمارهٔ ۸۷ خورشید مرا بنیکبختان نگه است
  28. شمارهٔ ۸۸ ای سرو که هرگز نبود درد و غمت
  29. شمارهٔ ۸۹ بد مهری چرخ بی وفا معلومست
  30. شمارهٔ ۹۰ گر روی بخاک مالیم عین وفاست
  31. شمارهٔ ۹۱ ساقی که طبیب درد مشتاقی ماست
  32. شمارهٔ ۹۲ ناید نفسم از دل غمساز درست
  33. شمارهٔ ۹۳ دنیا به اساس و نعمت و برگ خوش است
  34. شمارهٔ ۹۴ اهلی هنر و معرفت آموختنی است
  35. شمارهٔ ۹۵ هر سوخته پخته کی بود در ره دوست
  36. شمارهٔ ۹۶ در مذهب عشق مست و مستوره یکیست
  37. شمارهٔ ۹۷ جان یک نفس است و عمر مرغ قفس است
  38. شمارهٔ ۹۸ در آینه خاطرت از هر که شکی است
  39. شمارهٔ ۹۹ زاهد، به رخ آن مه چو نگاه افکندت
  40. شمارهٔ ۱۰۰ بهتر ز کمال عشق جانپرور چیست
  41. شمارهٔ ۱۰۱ اهلی که هزار بلبل از وی خجل است
  42. شمارهٔ ۱۰۲ عاشق که غمی در دل آگاه ویست
  43. شمارهٔ ۱۰۳ جز محنت و غصه حاصل دنیا چیست
  44. شمارهٔ ۱۰۴ عالم که چو چشم باز کردی هیچست
  45. شمارهٔ ۱۰۵ شهدی همه نیش است و در او نوش کم است
  46. شمارهٔ ۱۰۶ این عالم بی وفا ندانیم که چیست
  47. شمارهٔ ۱۰۷ امروز که دوران فلکت با تو نکوست
  48. شمارهٔ ۱۰۸ تا کی زغمت دو دیده تر خواهد گشت
  49. شمارهٔ ۱۰۹ ای میوه سر درختی باغ بهشت
  50. شمارهٔ ۱۱۰ هر چند که عاشقی دل افکارتر است
  51. شمارهٔ ۱۱۱ عمرم که بگفتگو درین خانه گذشت
  52. شمارهٔ ۱۱۲ زینگونه که عمر من درویش گذشت
  53. شمارهٔ ۱۱۳ در مذهب عاشقان که رمزی دگرست
  54. شمارهٔ ۱۱۴ باز آ که نماند بی توام تاب حیات
  55. شمارهٔ ۱۱۵ ما صاف دلیم و کار دشمن دغلیست
  56. شمارهٔ ۱۱۶ یارب تو شکسته مرا ساز درست
  57. شمارهٔ ۱۱۷ از جام کرم قسمت هر کس دوریست
  58. شمارهٔ ۱۱۸ مجنون چه اگر تشنه بحسن لیلی است
  59. شمارهٔ ۱۱۹ گر آدم و گر فرشته گر دیو و پری است
  60. شمارهٔ ۱۲۰ عارف بجز از عارف آگاه کجاست

متن اشعار به نقل از گنجور.