پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۵

شهدی همه نیش است و در او نوش کم است

بگذار که با وجود هستی عدم است

شهدی که تو چون مگس بر او شیفته یی

چون نیک در او فرو روی زهر غم است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷امروز که دوران فلکت با تو نکوست
  2. شمارهٔ ۱۰۸تا کی زغمت دو دیده تر خواهد گشت
  3. شمارهٔ ۱۰۹ای میوه سر درختی باغ بهشت
  4. شمارهٔ ۱۱۰هر چند که عاشقی دل افکارتر است
  5. شمارهٔ ۱۱۱عمرم که بگفتگو درین خانه گذشت
  6. شمارهٔ ۱۱۲زینگونه که عمر من درویش گذشت
  7. شمارهٔ ۱۱۳در مذهب عاشقان که رمزی دگرست
  8. شمارهٔ ۱۱۴باز آ که نماند بی توام تاب حیات
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.