پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۲

زینگونه که عمر من درویش گذشت

ضایع همه عمر من کم و بیش گذشت

این نیز که مانده گر منم صاحب عمر

ضایعتر از آن رود که از پیش گذشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۴باز آ که نماند بی توام تاب حیات
  2. شمارهٔ ۱۱۵ما صاف دلیم و کار دشمن دغلیست
  3. شمارهٔ ۱۱۶یارب تو شکسته مرا ساز درست
  4. شمارهٔ ۱۱۷از جام کرم قسمت هر کس دوریست
  5. شمارهٔ ۱۱۸مجنون چه اگر تشنه بحسن لیلی است
  6. شمارهٔ ۱۱۹گر آدم و گر فرشته گر دیو و پری است
  7. شمارهٔ ۱۲۰عارف بجز از عارف آگاه کجاست
  8. شمارهٔ ۱۲۱جان دو جهان ز شخص من در سخنست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.