پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۶

یارب تو شکسته مرا ساز درست

و انجام شکسته کن چو آغاز درست

دوری نبود ز کارگاه کرمت

گر شیشه شکسته یی شود باز درست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۸مجنون چه اگر تشنه بحسن لیلی است
  2. شمارهٔ ۱۱۹گر آدم و گر فرشته گر دیو و پری است
  3. شمارهٔ ۱۲۰عارف بجز از عارف آگاه کجاست
  4. شمارهٔ ۱۲۱جان دو جهان ز شخص من در سخنست
  5. شمارهٔ ۱۲۲یک گربه ده و بصد « همی » منصرف است
  6. شمارهٔ ۱۲۳پامال شود بفتنه هر مال که هست
  7. شمارهٔ ۱۲۴کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
  8. شمارهٔ ۱۲۵مقصود خدا ز خلق اسرار دل است
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.