اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۳
پامال شود بفتنه هر مال که هست
گردد شب غم روز و هر اقبال که هست
چون عاقبت اینست چه تشویش کنیم
روزی بشب آریم بهر حال که هست
اهلی شیرازی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۵مقصود خدا ز خلق اسرار دل است
- شمارهٔ ۱۲۶بی صبر نصیب کس در این مایده نیست
- شمارهٔ ۱۲۷در غیبت بیگنه یکی پرده در است
- شمارهٔ ۱۲۸بخشش نبود جز صفت حضرت دوست
- شمارهٔ ۱۲۹آن نیست هنر که خانه پر گنج و زرست
- شمارهٔ ۱۳۰آنکس نعمش زیاده باشد همه وقت
- شمارهٔ ۱۳۱ممسک بجهان به بیش و کم محرومست
- شمارهٔ ۱۳۲با خلق اگر غرض نباشد سخنت
درباره‌ی اهلی شیرازی
محمد بن یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.