پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۰

آنکس نعمش زیاده باشد همه وقت

کو خوان کرم نهاده باشد همه وقت

در سفره چو غنچه گر همه نان تهیست

باید که چو گل گشاده باشد همه وقت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۲با خلق اگر غرض نباشد سخنت
  2. شمارهٔ ۱۳۳آنرا که هنر نباشد و پایه بخت
  3. شمارهٔ ۱۳۴ای دانش خود گشته هنر در نظرت
  4. شمارهٔ ۱۳۵در باغ می از نیک و بد مردم مست
  5. شمارهٔ ۱۳۶غیر از ره عیش گرچه دلخواهی نیست
  6. شمارهٔ ۱۳۷ای خفته که راه بیخودی پیشه تست
  7. شمارهٔ ۱۳۸هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست
  8. شمارهٔ ۱۳۹شهوت ضررش مگو که حالی پیداست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.