پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۵

در باغ می از نیک و بد مردم مست

چون میوه زهر ناک و شیرین همه هست

دانا که هلاک جاهلان دید در او

کرد این شفقت که در بر وی همه بست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۷ای خفته که راه بیخودی پیشه تست
  2. شمارهٔ ۱۳۸هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست
  3. شمارهٔ ۱۳۹شهوت ضررش مگو که حالی پیداست
  4. شمارهٔ ۱۴۰وصلت نه بنسبت و به بختی که بداست
  5. شمارهٔ ۱۴۱آخر ز جهان غرقه بخون باید رفت
  6. شمارهٔ ۱۴۲با ظلمت مرگ برق جان را چه ثبات
  7. شمارهٔ ۱۴۳ای مست فرح که ساغرت هست بدست
  8. شمارهٔ ۱۴۴برخاست میان بسته دلم چابک و چست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.