اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۴۰
وصلت نه بنسبت و به بختی که بداست
کادم نشود کسی بدرختی که بداست
این شیوه ز باغبان بیاموز که شاخ
پیوند کند بهر درختی که بداست
اهلی شیرازی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۴۲با ظلمت مرگ برق جان را چه ثبات
- شمارهٔ ۱۴۳ای مست فرح که ساغرت هست بدست
- شمارهٔ ۱۴۴برخاست میان بسته دلم چابک و چست
- شمارهٔ ۱۴۵چو پیر شدی لذت دوران هیچست
- شمارهٔ ۱۴۶خوش آنکه بخلقش سربازاری نیست
- شمارهٔ ۱۴۷من گنجم اگر خرابیم آیین است
- شمارهٔ ۱۴۸ای با تو عدم وجود هر چیز که هست
- شمارهٔ ۱۴۹آسوده در لطف حق از هر سوریست
درباره‌ی اهلی شیرازی
محمد بن یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.