پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۴

برخاست میان بسته دلم چابک و چست

میخواست که کار خود کند جمله درست

چون کرد به بیوفایی عمر نگاه

کنجی بنشست و از جهان دست بشست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۶خوش آنکه بخلقش سربازاری نیست
  2. شمارهٔ ۱۴۷من گنجم اگر خرابیم آیین است
  3. شمارهٔ ۱۴۸ای با تو عدم وجود هر چیز که هست
  4. شمارهٔ ۱۴۹آسوده در لطف حق از هر سوریست
  5. شمارهٔ ۱۵۰خوشباش که بنده گر نکویانه نکوست
  6. شمارهٔ ۱۵۱احمد سبب وجود آدم شده است
  7. شمارهٔ ۱۵۲تخمیر نبوت و ولایت ازلی است
  8. شمارهٔ ۱۵۳مفتاح در گنج جهان نادعلی است
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.