پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۰

خوشباش که بنده گر نکویانه نکوست

محروم نمیشود کس از رحمت دوست

گر خوانده شوی چاره همان بندگیست

ور رانده شوی کجا روی کان به ازوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۲تخمیر نبوت و ولایت ازلی است
  2. شمارهٔ ۱۵۳مفتاح در گنج جهان نادعلی است
  3. شمارهٔ ۱۵۴کس سر خدا بی نبی الله نیافت
  4. شمارهٔ ۱۵۵آن بنده حق لطف ازل شامل اوست
  5. شمارهٔ ۱۵۶خوش وقت شهیدی که بخون خفت و برفت
  6. شمارهٔ ۱۵۷از آل علی هر چه ترا دل باشد
  7. شمارهٔ ۱۵۸« والتین » به حسن قسم ز معبود غنی است
  8. شمارهٔ ۱۵۹صید حرم دل همگی نور و صفاست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.