پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۶

خوش وقت شهیدی که بخون خفت و برفت

چون گل که کفن بخون پذیرفت و برفت

من کشته آن مرده که در راه فنا

الله و محمد و علی گفت و برفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۸« والتین » به حسن قسم ز معبود غنی است
  2. شمارهٔ ۱۵۹صید حرم دل همگی نور و صفاست
  3. شمارهٔ ۱۶۰هر چند که کار شیخ بر نیکو عملیست
  4. شمارهٔ ۱۶۱اهلی اگرت آرزوی آب بقاست
  5. شمارهٔ ۱۶۲اهلی که نظر یافته از آل عباست
  6. شمارهٔ ۱۶۳هر جا که مزار و مرقد آل عباست
  7. شمارهٔ ۱۶۴خواهی بگذری چابک و چست
  8. شمارهٔ ۱۶۵ای دیو هوس رفته ترا در رگ و پوست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.